ikonawpisusolidarnosc

Kronika NSZZ Solidarność Węzła PKP Iława

„To, co w tej kronice się znajdzie lub znalazło, powstało z inicjatywy Stanisława Kastrau, który postanowił, że doprowadzi do aktualności powstanie i działalność NSZZ Solidarność Węzła PKP w Iławie” – te słowa otwierają pierwszy tom kroniki Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Węzła PKP Iława.

Kronika liczy niespełna 100 stron. Znajdują się w niej materiały, dokumentujące okres stanu wojennego i dotyczące funkcjonowania kolejowej Solidarności między 1980 a 1992 rokiem, a wśród nich zdjęcia pierwszych działaczy iławskiej Solidarności, wycinki prasowe czy drukowane serwisy informacyjne.

„Z tego, co ja pamiętam oraz z wypowiedzi naszych kolegów, wiem, iż I Przewodniczącym NSZZ Solidarność Węzła PKP Iława był Jerzy Fajkowski” – pisze Stanisław Kastrau, ówczesny Przewodniczący Międzyzakładowej Komisji Związkowej NSZZ Solidarność Węzła PKP Iława. „Jego zastępcą był Zbigniew Śliwiński, a w zarządzie byli Kazimierz Dajos, Henryk Mozarczyk, Jan Łazarewicz, Renata Nawotka”.

Z zapisów, które dokonano w kronice, wynika, że z kolei w tzw. „lokomotywowni” pierwszym przewodniczącym był Waldemar Marcinkowski. Wśród założycieli Solidarności wymienia się zaś tam Marka Napierałę, Waldemara Marcinkowskiego i Jana Łazarewicza, którzy – obok Franciszka Kunickiego, Franciszka Kolka i Stanisława Kamińskiego – wybrani zostali na delegatów na I Krajowy Zjazd Solidarności. Dodatkowo, w komitecie organizacyjnym węzła znaleźli się Marek Napierała, Grzegorz Kwas i Kazimierz Dajos.

Siedziba NSZZ Solidarność Węzła PKP mieściła się w tzw. „Klubie Kolejarza”. Tam też znajdowała się siedziba Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego NSZZ Solidarność, którego przewodniczącym był Kazimierz Parowicz.

Jak wspomina Stanisław Kastrau, do powołania Solidarności w Iławie (według zapisów kroniki był to sierpień 1980 roku) doprowadziły docierające informacje z Gdańska oraz „niekończące się dyskusje w warsztatach i antykomunistyczne nastawienie pracowników”. W najaktywniejszym okresie do Solidarności należało od 1600 do 2000 osób.

Po wprowadzeniu stanu wojennego Służba Bezpieczeństwa zabrała wszystko, co znajdowało się w siedzibie kolejowej Solidarności, w tym dokumenty i sztandar, który zwrócono dopiero w 1989 roku, choć bez oryginalnego drzewca.

Sztandar był haftowany ręcznie przez siostry ze Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej z Jabłonowa Pomorskiego. Drzewiec do sztandaru wykonano w więzieniu, orła zaś odlali pracownicy Iławskich Zakładów Napraw Samochodów. Sztandar poświecono podczas uroczystości na placu przed kościołem pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. W kronie znajdują się zdjęcia, dokumentujące tamto wydarzenie. Widać, że wzięły w nim udział setki mieszkańców Iławy.

Kolejne wpisy w kronice dotyczą końca lat ’80. Znajdują sie tam głównie sprawozdania z pielgrzymek kolejarzy, lokalnych i regionalnych obchodów Święta Kolejarza oraz spotkań okolicznościowych.


Kronika – strony tytułowe

kronika1

kronika2_1

kronika2_2Pierwsze trzy strony kroniki NSZZ Solidarność Węzła PKP Iława


Poświęcenie sztandaru

sztandar3

sztandar2

Działacze kolejowej Solidarności z początku lat ’80: (od lewej) Zbigniew Śliwiński, Franciszek Kunicki, Jerzy Fajkowski

sztandar1

sztandar5

sztandar4

Zdjęcia z uroczystości poświęcenia sztandaru Solidarności, która odbyła się na placu przed kościołem pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny

sztandar6


Dokumenty związkowe

wm1

wm2

wm3

wm4

wm5

wm6

bilet1

bilet2

Rejestr wyjazdów działaczy Solidarności z Iławy do Gdańska


Biuletyny

si2

si1

biuletyn1

biuletyn2


Święta i spotkania okolicznościowe

niepodleglosc1

niepodleglosc2

swkolejarza1

swkolejarza3

swkolejarza2


Inne

inne2

inne3

inne1

Komentarze “Kronika NSZZ Solidarność Węzła PKP Iława

Dodaj komentarz